De openlijke verkondiging
De Profeet (Allah’s gebeden en vrede zij met hem) bleef in Mekka dertien jaar in het geheim uitnodigen naar het aanbidden van alleen Allah. Vervolgens openlijk, nadat Allah hem beval om de waarheid te verkondigen. Hij nodigde hen uit op een zachtaardige en vriendelijke wijze, zonder strijd. Hij waarschuwde vervolgens zijn naaste familieleden, zijn volk en degenen in hun omgeving, alle Arabieren en daarna de gehele mensheid. Vervolgens zei Allah (de Verhevene): فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ “Verkondig daarom wat bevolen is en wend je af van de veelgodenaanbidders.” (Al-Hidjr, 94)
Een enkeling onder de rijke en edele mensen, zwakken, armen en slaven, zowel mannen als vrouwen, geloofden in de Boodschapper. Zij werden allen gekweld vanwege hun geloof. Sommigen werden gestraft en anderen gedood. Sommigen emigreerden naar Al-Habashah1, vluchtende voor de kwelling van Quraysh. De Boodschapper (Allah’s gebeden en vrede zij met hem) werd met hen gekweld, maar hij bleef geduldig totdat Allah Zijn religie deed overwinnen.
De vijandschap van Quraysh
Toen de Boodschapper (Allah’s gebeden en vrede zij met hem) vijftig jaar oud werd en tien jaar verstreken waren sinds zijn zending, overleed zijn oom Aboe Taalib die hem beschermde tegen de kwellingen van Quraysh. Naderhand overleed na hem zijn vrouw Khadiejah die hem vergezelde. De folteringen van zijn volk namen toe en zij deden hem onrecht aan op verschillende wijzen, maar hij bleef geduldig en rekende op de beloning (van Allah). Moge Allah’s gebeden en vrede met hem zijn.
Toen de kwellingen steeds heviger werden en Quraysh hem onrecht aandeed, ging hij naar Attaïf en nodigde haar inwoners uit naar de Islam, maar zij gaven geen gehoor. Hij werd zelfs gekweld en zij stenigden hem, totdat zijn hielen begonnen te bloeden. Hij keerde terug naar Mekka en bleef de mensen uitnodigen naar de Islam gedurende de bedevaart en andere tijden.
Al-Israa’ wa al-Micraadj
Toen bracht Allah Zijn Boodschapper ’s nachts van de Masjid Al-Haraam2 naar de Masjid Al-Aqsaa3 terwijl hij op de Buraaq4 zat en vergezeld werd door Djibriel. Hier ging hij de profeten voor in het gebed en later werd hij naar de hemel des aarde geheven, waar hij Aadam en de zielen van de gelukkigen aan zijn rechterzijde en de zielen van de ongelukkigen aan zijn linkerzijde zag. Daarna werd hij geheven naar de tweede hemel, waar hij cIesaa en Yahyaa zag. En toen naar de derde, waar hij Yoesuf zag en daarna naar de vierde waar hij Idries zag. Vervolgens naar de vijfde waar hij Haaroen zag en daarna naar de zesde waar hij Moesa zag. En hierop naar de zevende waar hij Ibraahiem zag en vervolgens werd hij geheven naar Sidratu-l-Muntahaa5 waar zijn Heer tot hem sprak en hem en zijn gemeenschap elke dag en nacht vijftig gebeden verplicht stelde. Dit werd verlicht tot vijf te verrichten gebeden met een beloning van vijftig. En het bleef bij vijf (verplichte) gebeden per dag en nacht uit Vrijgevigheid van Hem aan de gemeenschap van Mohammed (Allah’s gebeden en vrede zij met hem).
Daarna keerde hij voor de ochtend terug naar Mekka en vertelde hen wat hem overkomen was. De gelovigen geloofden hem, maar de ongelovigen niet. سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ “Heilig is Degene Die ’s nachts Zijn dienaar (Mohammed) van de Masjid Al-Haraam naar de Masjid Al-Aqsaa heeft gebracht, waarvan Wij de omgeving hebben gezegend, opdat Wij hem van Onze Tekenen lieten zien. Voorwaar, Hij is de Alhorende, de Alziende.” (Al-Israa’, 1)
- Abessinië (huidige Ethiopië).
- Masjid Al-Haraam: ‘De Gewijde Moskee’ te Mekka.
- Masjid Al-Aqsaa: ‘De Verste Moskee’ te Jeruzalem.
- Een dier groter dan een ezel en kleiner dan een muilezel.
- Sidratu-l-muntahaa: het einde van de top in het Paradijs. “Sidrah” is een (lotus)boom aan de top van het Paradijs. De kennis van de engelen en de mensen reikt niet verder dan deze boom; wat hier achter ligt, weet slechts Allah.