In het Boek van Allah worden wij meerdere malen opgeroepen om de toestand van de voorgaande volkeren te bestuderen. En voornamelijk de volkeren die de boodschappers hebben verloochend en hoogmoedig op aarde hebben rondgelopen. Tevens worden wij opgedragen om na te denken over hun toestand en hoe hun ondergang heeft kunnen plaatsvinden.
Allah (de Verhevene) zegt: قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانْظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذَّبِينَ “Er zijn er waarlijk vóór jullie geweest die op de (voor Allah) gebruikelijke wijze behandeld werden: reist dan rond op aarde en ziet hoe het einde was van de loochenaars.” (Aal-cImraan, 137)
En Hij (de Verhevene) zegt: أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ “Hebben zij niet dan niet rondgereisd op de aarde, zodat zij harten kregen om te begrijpen of oren om mee te horen? Voorzeker, het zijn niet de ogen die blind zijn, maar de harten die in hun borsten zitten, zijn blind.” (Al-Hadj, 46)
En Hij (de Verhevene) zegt: أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ “En reizen zij (ongelovigen) niet op de aarde, zodat zij zien hoe het einde was van degenen vóór hen? Zij waren sterker in kracht dan zij. En zij bewerkten de aarde en zij bebouwden haar meer dan zij (ongelovigen) haar bebouwden. En hun boodschappers waren tot hen gekomen met de duidelijke bewijzen. Het was Allah niet die hen onrecht aandeed, maar zij deden zichzelf onrecht aan.” (Arroem, 9)
In het bestuderen van de toestand van de voorgaande volkeren – en voornamelijk die bestraft zijn door Allah wegens hun afwending en ongeloof – bevinden zich belangrijke leerstellingen. Tot deze leerstellingen behoort het leren van een les uit hun vernietiging en bestraffing en er naar streven om niet dezelfde weg in te slaan als die van hen, want anders overkomt diegene hetzelfde als wat hen is overkomen.
Ibnu Ghaldoen (moge Allah genadig met hem zijn) heeft gezegd: “Weet dat de wetenschap van de geschiedenis een machtige leer is, met veel leerstellingen en nobele doelstellingen. Het wijst ons namelijk op de toestand van de voorgaande volkeren wat betreft hun gedrag, de biografieën van de profeten, de koningen in hun landen en politiek, zodat degenen die hier baat bij willen hebben volledige lering hieruit zullen trekken (en het baatvol voor hen is) in het wereldse en in het Hiernamaals.”1
En Sheikh Al-Islaam Ibn Taymiyyah (moge Allah genadig met hem zijn) heeft gezegd: “De verstandige dient lering te trekken uit de wijze waarop de dienaren de dagen hebben doorgebracht en (ook uit) de gewoontes en manieren van de volkeren.”2
En bij deze willen we even stil staan bij de woorden van Ibn Al-Athier (moge Allah genadig met hem zijn) over degenen die geen waarde hechten aan de leer van de geschiedenis. Hij zegt: “Ik heb mensen gezien die beweerden geleerd en deskundig te zijn en dachten dat zij de top hadden behaald wat betreft kennis en overleveringen. Zij minachten en verwierpen (de leer van) de geschiedenis. Zij wendden zich ervan af en zetten er streep door. Zij dachten dat het alleen maar verhalen en nieuwsberichten bevat. En dat je niet verder komt dan vertellingen en het vullen van de avonduren met gezelligheid. Dit is de toestand van degene die zich beperkt tot de schil, zonder in het binnenste (de kern) te kijken. En degene die door Allah begunstigd is met een gezond verstand en geleid is naar het Rechte Pad weet dat het vele leerstellingen bevat en vele belangrijke voordelen voor het wereldse en het Hiernamaals.”3
- Taariegh Ibn Ghaldoen (1/9).
- Madjmoec Al-Fataawa (28/427).
- Al-Kaamil Fie Attaarieg (1, 7/8).