Er was eens een beleefde man met een goed hart. Hij leefde in een dorpje en hield van het goede voor de mensen om zich heen.
Op een dag liep hij langs de weg en trof hij midden op de weg een tak aan met doorns. Hij zag dat de mensen er erg veel last van hadden.
Wat denken jullie dat deze man zou doen? Zou hij zich afvragen wie deze tak midden op de weg heeft gegooid? En waarom juist op deze plek? Zou hij beginnen met het uitschelden van degene die dit gedaan zou hebben? Zou hij gewoon voorbij lopen zonder dat hij de tak zou aanraken, zodat zijn kleren en handen niet vies zullen worden?
Welnee, hij heeft niets hiervan gedaan. Hij dacht aan de andere mensen en besloot om deze tak van de weg te halen, zodat zij er geen last van zullen hebben. Doordat hij dit heeft gedaan, werd hij door Allah vergeven en verdiende hij het om het Paradijs binnen te treden.
Wat leren wij uit dit verhaal?
- Het belang van het verwijderen van iets schadelijks van de weg en wat voor grote beloning hiervoor staat.
- De uitgestrektheid van de Barmhartigheid van Allah, want door deze kleine daad verdiende deze man het om het Paradijs binnen te treden.
- Sommigen doen dingen die het geloof niet goedkeurt, zoals het gooien van een tak midden op de weg.
- Aboe Hurayrah (moge Allah weltevreden met hem zijn) zegt dat hij het volgende heeft gehoord van de Profeet (vrede zij met hem): “Een man kwam langs een boomtak die op de weg lag en zei: ‘Bij Allah, ik zal deze tak uit de weg ruimen, zodat de moslims geen last ervan ondervinden.’ Hierdoor mocht hij het Paradijs binnengaan.” (Muslim)
Sheikh Mahmoed Al-Masrie, Hikaayaat cAmmoe Mahmoed.